VSSM helped Jinadada's family to build thier own house...

Mittal Patel performs traditional rituals 

 Mere imitation does not lead to true devotion. Such superficial devotion never deeply influences one’s life. Just like a snake sheds its skin from time to time, some people only remember God or show devotion during times of crisis, but such calls are never truly heard.

However, God does take care of those who continuously chant His name even in pain and hardship. Yes, trials still come, but the awareness that God is with them helps them endure.

Today, a beautiful reason came up to talk about the essence of devotion. The village of Dungarpur near Kheda. There lives Jinadada with his family. He has two sons—Pratapbhai, who is mentally sound, and the other son who is mentally challenged. He just wanders around the village, while Pratapbhai does odd jobs to run the household.

Years ago, Jinadada had built a house out of mud. But over time, the house deteriorated. Pratapbhai, busy earning daily wages just to make ends meet, couldn't even think about building a proper house.

He has a daughter named Shilpa, who studied up to 9th grade and is now of marriageable age. During monsoons, the house roof leaks badly, which makes living difficult. In such circumstances, Pratapbhai and Jinadada would turn to their devotion—worshipping Shyamaliya and Dashama.

Their devotion was sincere, and that’s perhaps why Dajibhai from the village school happened to visit them. Seeing their condition, he felt that this family should have a proper home. However, he did not have the means to help directly. But he said, “I’ve written a note to Krishna to build Jinadada’s house,” and through Parasbhai of Gutal, the idea was born, and we decided to build the house.

Respected Pravinbhai Shah, who has been supporting our efforts for years, had come from the UK to see our work. During his visit, we discussed building Jinadada’s house, and he immediately agreed to help.

Respected Pravinbhai and his family have been supporting our educational work for years. They also feel strongly about building homes for underprivileged families. With their help, House No. 1765 was built.

Thank you, Pravinbhai.

Our volunteer, Rajnibhai, stood firm and ensured the house was completed. Today, the family placed a water pot in the new home—a traditional sign of a home becoming complete.

We extend our heartfelt wishes that Jinadada and his family live happily in their new home.

Let me know if you'd like the tone more formal or adapted for any particular use!

દેખાદેખીથી ભક્તિ ન થાય. આવી ભક્તિનો રંગ જીવનમાં ક્યારેય ઊંડો ન ઉતરે. પેલું સાપ વખતો વખત કાંચળી ઉતારે એવી રીતે સંકટ આવે ત્યારે ભક્તિ કરે કે ભગવાનને સાદ કરે, એ સાદ ક્યાંય સંભળાતો નથી.

પણ તકલીફમાં - પીડામાં પણ રામનું નામ સતત રટ્યા કરનારનું ભગવાન ધ્યાન રાખે છે. હા કસોટી તો ત્યાંય થાય પણ ઈશ્વર સાથે છે એ વાતથી એ ટકી જાય.

ભક્તિરસની વાત કરવાનું આજે એક મજાનું કારણ સામે આવ્યું. ખેડાનું ડુંગરપુર ગામ. ત્યાં ઝીણાદાદા તેમના પરિવાર સાથે રહે. બે દિકરા એમાંના પ્રતાપભાઈ સાજા નરવા ને બીજા માનસીક દિવ્યાંગ. એ બસ ગામમાં ફર્યા કરે. જ્યારે પ્રતાપભાઈ છુટક મજૂરી કરી ઘરનું પુરુ કરે. 

ઝીણાદાદાએ વર્ષો પહેલા માટીમાંથી ઘર બનાવેલું. પણ એ ઘર સમય જતા જર્જરીત થયું. પ્રતાપભાઈ મજૂરી કરે ને ઘરનું પૂરું કરે આવામાં પોતાનું ઘર એ પણ પાક્કુ કરવાનો વિચાર ક્યાંથી આવે?

એમને એક દિકરી શિલ્પા. નવ ધો. ભણી હવે એને પરણાવવાની. વળી ચોમાસામાં ઘરની સરખી છત નહીં એટલે સખત પાણી પડે. આવી સ્થિતિમાં પ્રતાપભાઈ ને ઝીણાદાદા શ્યામળિયા ને તેમજ દશામાને ભજ્યા કરે.

એમની ભક્તિ સાચી હતી એટલે ગામની શાળાના દાજીભાઈ એમના ત્યાં અનાયાસે પહોંચ્યા. સ્થિતિ જોઈને દાજીભાઈને આ પરિવારનું ઘર બને તો સારુ એવી લાગણી થઈ. પણ એમની પાસે એવી સગવડ નહીં. પણ દાજીભાઈ કહે મે કૃષ્ણને હૂંડી લખી ઝીણા દાદાનું ઘર કરવા ને ગુતાલના  પારસ ભાઈના માધ્યમથી અમને આ ખ્યાલ આવ્યો ને અમે દાદાનું ઘર કરવાનું નક્કી કર્યું.

અમારા કાર્યોમાં વર્ષોથી મદદ કરતા આદરણીય પ્રવિણભાઈ શાહ યુકેથી અમારા કામો જોવા આવેલા. એ દરમ્યાન એમની સાથે દાદાનું ઘર બાંધવા વાત કરીને એમણે તુરત મદદ માટે હા પાડી. 

આદરણીય પ્રવિણભાઈ અને તેમનો પરિવાર વર્ષોથી અમારા શિક્ષણ કાર્યમાં મદદ કરે.તેમની લાગણી વંચિત પરિવારોના ઘર બાંધવાની. બસ એમની મદદથી આ 1765 નંબરનું ઘર બંધાયું.

આભાર પ્રવિણભાઈ

અમારા કાર્યકર રજનીભાઈ ખડે પગે રહીને દાદાનું ઘર પુરુ કરાવ્યું. આજે પરિવારે ઘરમાં માટલી મૂકી.. 

બસ ઝીણાદાદા અને તેમનો પરિવાર નવા ઘરમાં સુખી થાય તેવી શુભભાવના..

#mittalpatel #vssm #explorepage✨ #dreamhouse #elderycare #gujarat

Mittal Patel and others at Jinadada's new home

Jinadada's new home is ready 

VSSM's well-wisher Shri Pravinbhai helped Jinadada to
built his new home

With the help of our well-wishers VSSM is able to bring happiness in lives of thousands of dependent elderly destitute like Dariyaba...

Mittal Patel meets Dariya at her new home built with the help
of VSSM

 "She has a strike in Kanpur. She doesn’t speak much. But she is happy. She never imagined any of this. Now, she is definitely going to be content..."

We had reached Dariyaba's home. Her house had been built with the help of respected Kishor Uncle in memory of beloved Kushalbhai. We had come specifically to check if she had settled properly in her new home.

She smiled upon seeing us with a slightly confused expression. Perhaps there was a feeling of joy in her heart, but she couldn't express it in words.

Dariyaba, who lives in Vadodara, is without any support. We provide her with ration every month. Dariyaba manages with that. Our worker, Sunilbhai, regularly checks on her. One time, Sunilbhai saw a differently-abled person at Dariyaba's house. Upon asking, he found out that this was Dariyaba's grandson. Both of her sons had passed away. The grandson lived nearby, in the alleys, on the road, with a torn blanket. When he felt hungry, he would run to Dariyaba’s house, and she would always have food ready for him.

Dariyaba is his grandmother. Her love for him is immense. If her son didn’t visit her even once during the day, Dariyaba would cry like a small child, and the neighbors would then go and find her grandson so that he would at least show his face once a day. But he was his own master. He understood his grandmother's love, which is why he would try to show up at least once a day.

Through VSSM’s support program, we provide ration to 600 helpless elderly destitutes like Dariyaba. Seeing these rations reaching such families brings satisfaction.

A few months ago, Sunilbhai expressed the wish that it would be great if Dariyaba had a proper house. That’s when we planned to meet her, and later, with the help of respected Kishorbhai Patel (Uncle), a house was built for her. Now, she will have protection from the rain and cold.

Dariyaba didn’t say much about the new house, but the neighbors expressed their happiness on her behalf.

As we were leaving Dariyaba’s house, her grandson appeared on the road. We tried to stop the car and talk to him, but he just stood there silently, looking at us as though he couldn’t understand our words.

Seeing families living in such suffering is heartbreaking. The essence or meaning of their life still remains unclear. But, nonetheless, we are happy to have been the means of providing them with some happiness, and we are deeply grateful to Kishor Uncle for his help.

#mittalpatel #vssm #viral #dreamhome #vadodara #gujarat

‘એમના કાનપુરમાં હડતાલ છે. એ ઝાઝુ બોલતાય નથી. પણ એ ખુશ છે. કેવામાં પડ્યા’તા. આ બધુ તો એમણે ક્યારેય કલ્પ્યુ

પણ નહોતું. તે હવે રાજી તો થવાના જ ને...’

દરિયાબાના ઘરે અમે પહોંચ્યા હતા. એમનું ઘર આદરણીય કિશોર અંકલની મદદથી પ્રિય કુશલભાઈની સ્મૃતિમાં બાંધ્યું હતું.

બાંધેલા ઘરમાં એ બરાબર ગોઠવાઈ ગયા છે કે કેમ એ જોવા ખાસ ગયા.

બોખલા મોંઢે એ અમને જોઈને હસ્યા. મનમાં કદાચ હરખનો ભાવ હશે પણ એ શબ્દોમાં વ્યક્ત નહોતો થતો.

વડોદરામાં રહેતા દરિયાબા નિરાધાર અમે એમને દર મહિને રાશન આપીએ. દરિયાબા એમાંથી જમે. અમારા કાર્યકર સુનીલભાઈ

દરિયાબાની ભાળ નિયમીત કાઢે. એક વખત એમણે એક દિવ્યાંગ વ્યક્તિને દરિયાબાના ઘરે જોયા. પુછતાછ કરતા ખબર પડી કે

એ દરિયાબાનો પૌત્ર. પોતાના બેય દિકરા ગુજરી ગયા. પૌત્ર હતો પણ એ દરિયાબાના ઘરની નજીકની શેરીઓમાં, રોડ પર ગોદડુ

ઓઢીને ફર્યા કરે. હા ભૂખ લાગે ત્યારે દોડીને દરિયાબા પાસે આવે ને બા એના માટે રાંધી રાખેલું ખવડાવે.

દરિયાબા એના દાદી. એમનો પ્રેમ પણ જબરો. અગર દીકરો આખા દિવસમાંથી એક પણ વખત આંટો મારવા ઘરે ન આવે તો

દરિયા બા નાના બાળકની જેમ રડે ને પડોશીઓ પછી એમના પૌત્રને શોધી લાવે ને દિવસમાં એક વખત મોંઢુ બતાવી જવાનું

વઢીને કહે. પણ એ એની મરજીનો માલીક. એનેય દાદીનો પ્રેમ સમજાતો હતો માટે જ તો દિવસમાં એક વખત મોંઢુ બતાવી

જવા શક્ય કોશીશ કરતો.

VSSM માવજત કાર્યક્રમ અંતર્ગત દરિયાબા જેવા 600 નિરાધાર બા-દાદાઓને રાશન આપે એ રાશન આવા પરિવારોને પહોંચતુ

જોઈને સંતોષ થાય.

થોડા મહિના પહેલા દરિયાબાની સ્થિતિ જોઈને એમનું ઘર થાય તો સારુ એવો ભાવ અમારા કાર્યકર સુનિલભાઈએ વ્યક્ત કર્યો.

એ વખતે દરિયાબાને મળવાનું થયેલું. ને પછી અમારા આદરણીય કિશોરભાઈ પટેલ(અંકલ) ની મદદથી ઘર બાંધ્યું. હવે એમને

વરસાદ અને ઠંડી સામે રક્ષણ મળશે.

ઘર થયા અંગે બા તો કશું ન બોલ્યા પણ પડોશીઓએ આ કરી આપ્યોનો હરખ વ્યક્ત કર્યો.

અમે દરિયાબાને મળીને નીકળ્યા ત્યારે રસ્તામાં એમનો પૌત્ર દેખાયો. ગાડી ઉભી રાખી એની સાથે વાત કરવા કોશીશ કરી પણ

એ ચુપચાપ અનિમેષ નજરે જાણે મારા શબ્દો સમજાતા ન હોય એમ જોઈ રહ્યો.

ખરેખર આવી પીડામાં જીવતા પરિવારોને જોઈને જીવ બળે. આમના જીવનનો મર્મ કે અર્થ શું એ આજેય નથી સમજાતું. પણ

ખેર એમને સુખ આપવામાં અમે નિમિત્ત બન્યા એનો રાજીપો ને કિશોર અંકલનો ઘણો ઘણો આભાર...

#mittalpatel #vssm #viral #dreamhome #vadodara #gujarat

Dariya Ba's living condition earlier

VSSM provides monthly ration kit to DariyaBa under
its Mavjat Karyakram initiative

VSSM's coordinator Sunilbhai with DariyaBa

Dariyaba at her new home built with the help of VSSM's
wellwisher Respected Shri Kishoruncle

VSSM helped ValuMa to fulfill her dream to have her own house...

Mittal Patel attends House Warming ceremony of Valuma

 Valuma, please admit your children to our hostel for studies. If they study, their life will change for the better. Today you are there to take care of them. What will happen when you are not there?

Before I could complete what I wanted to say, Valuma laughed & replied " you will be there for them.. isn't it ? The  question evoked laughter though we were discussing a serious topic of children's education. Valuma said it was very tough bringing up her grandchildren as both her sons died at a young age. " I collect cow dung. For two months I toil which fills up one tractor trolley for which I get Rs 1,000/-."

How do you survive for 2 months on Rs 1,000 ? I asked. "We cannot," she replied. "Many days we just drink water to quench our hunger. If I go begging, I get some flour, grains sometimes. I fast on most days and pray to God. God has sent you to help me."  Saying this, Valuma laughed again." My days improved after you came to my home"

When I hear this, I question whether we are really entitled to the credit we get. We at VSSM do help such families which are in dire need and try to alleviate their misery. I do understand that we do act as a bridge to reach these people.

Valuma's house is in a dilapidated condition. No convenience of bathroom or toilet . This causes a lot of suffering. She has a tumor in her throat. Doctor suggested that she get operated. She refused to get operated on as she fears that if something untoward happens during the operation who will take care of her grandchildren.

To construct Valuma's home, Namrataben Rathod & Punambahen helped. Many thanks to them. In addition we also ensure that Valuma receives a food ration kit every month. We also applied for a grant from the government under a scheme where Rs 6,000 per month is given to children without parents. Valuma started receiving this grant too. For this we are thankful to the officers of the Zilla Parishad.

Valuma says that her life has changed for the better  and she now goes to Amreli once in a month to withdraw cash and also to purchase food items needed. She feels at peace now after having spent her entire life in turmoil.

When we had met Valuma some months back, one could see tremendous stress on her face. Now her toothless face is constantly laughing. With great pleasure the neighbours remained present during the house warming ceremony of Valuma's home. They all promised to take care of Valuma's family. We are thankful to all. 

It was through Shri Kanubhai that we could reach Valuma. Many thanks to him.

Our colleague Rameshbhai has become like a Son to Valuma & he takes great care of her.

બાળકોને ભણવા અમારી હોસ્ટેલમાં મુકો વલુમા. ભણશે તો જીંદગી બદલાઈ જશે. તમે તો આજે છો કાલે નહીં હોવ તો પછી એમનું કોણ?'

મારુ બોલવાનું હજુ પત્યું નહોતું ત્યાં વચમાં જ જરા હસીને વલુમાએ જવાબ આપતા કહ્યું, 'તમે સો ને?'

સાંભળીને બાળકોને ભણાવવાના ગંભીર મુદ્દા પર ચર્ચા કરતા હતા તેની જગ્યાએ હસવું આવી ગયું. વલુમા કહે, 'બહુ વીપદા પડી. મારા બે સોકરા પાસા થ્યા. આ ત્રણ પાઠડાને (પૌત્ર-પૌત્રી) આ ઉંમરે મોટા કરવા હેલી વાત સે? હું છાણ ભેગુ કરવાનું કરુ. બે મહિનો મથુ તાર જતા એક ટોલી(ટ્રેક્ટરની ટ્રોલી) ભરાય એટલું છાણ ભગુ થાય. એ વેચુ એના હજાર રૃપિયા આવે!'

'તે હજારમાં બે મહિના હાલે?'

'હું હાલે? ઘણી વખત ખાલી પાણી પીને દિ કાઢવા પડે. કોઈના ઘરે જઈને ઊભી રહુ તો લોકો લોટ, દાણા આપે. પણ હાસુ કવ થાઈ ગઈ'તી. નિર્જળા ઉપવાસ કરીને ભગવાન પાહે મદદ માંગેલી. તે તમને મોકલ્યા..' એમ કહી વલુમા પાછા હસ્યા. 

એ કહે, 'તમે મારા ઘેર આયવા પસી મા દી ફર્યા.'

આવું સાંભળુ ત્યારે આ જશના અધિકારી અમે ખરા? એ સવાલ થાય. તકલીફમાં હોય તેવા પરિવારોને vssm સાથે સંકળાયેલા સ્વજનો મદદ કરે અને એમની પીડા દુર થાય. અમે માધ્યમ. નિમિત્ત એ વાત બરાબર સમજીએ.

વલુમાનું ઘર જર્જરીત. ટોયલેટ, બાથરૃમની સુવિધા નહીં એટલે સખત તકલીફ પડે. ગળામાં એમને ગાંઠ. ડોક્ટરે ઓપરેશન માટે કહ્યું પણ વલુમા કહે, 'ઓપરેશનમાં મને કાંક થાય તો મારા પાઠડાઓનું હું થાય..' એટલે વલુમા ઓપરેશન ન કરાવે. 

વલુમાનું ઘર બાંઘવાનું હતું એ માટે નમ્રતાબેન રાઠોડ અને પૂનબહેને મદદ કરી.  એમનો ઘણો આભાર. એ સિવાય અમે દર મહિને આપ સૌ સ્વજનોની મદદથી રાશન આપીયે. બાળકોના માતા પિતા નહીં. એમને પાલક માતા પિતા યોજનાની મદદ મળે તે માટે સરકારમાં રજૂઆત કરી ને માસીક 6000 ની મદદ સરકાર પાસેથી વલુમાને મળવા માંડી. આ મદદ માટે જિલ્લા વિકાસ અધિકારી શ્રીનો ઘણો આભાર. 

વલુમા કહે એમ 'સુખનો સુરજ હવે ઊગ્યો. હું હવે મહિને એક વાર અમરેલી જાવું, પૈસા ઉપાડું ને જે ખાવું પીવું હોય એ લઈને આવું. આખી જીંદગી દુઃખ વેઠ્યું પણ હવે શાંતી.'

વલુમાને થોડા મહિના પહેલાં મળ્યા ત્યારે એમના મોંઢા પર સખત વિસાદ હતો. જ્યારે આ બધુ થયા પછી એમનું બોખલું મોઢું સતત હસ્યા કરતું હતું..

પડોશીઓ પણ વલુમાના નવા ઘરમાં પ્રવેશ વખતે એકદમ હરખ સાથે હાજર રહ્યા અને સૌએ વલુમાના પરિવારનું ધ્યાન રાખવાનું પણ વચન આપ્યું. સૌનો આભાર.. 

વલુમાની વાત અમારા સુધી કનુભાઈએ પહોંચાડી એમનો ઘણો આભાર..

જ્યારે અમારા કાર્યકર રમેશભાઈ તો હવે વલુમાના દિકરા જેવા. એ વલુમાનું ઘણું ધ્યાન રાખે.. 

Valu Ma with her Grand kids in their new Home

ValuMa was thankful to Mittal Patel

ValuMa with thier Grand Kids

Mittal Patel and VSSM Coordinator Rameshbhai with
Grand children of ValuMa

Mittal Patel asks ValuMa to admit their Grand Children
at VSSM Hostel

ValuMa gave lots of blessings to Mittal Patel

Valu Ma's neighbour were also happy and thankful to 
Mittal Patel

Mittal Patel at ValuMa's new home 

VSSM helped Shambhu's family to build thier own house...

The living condition of  before her new home

Do you remember Shambhu ?

He stays in Gutal Village in Kheda District. He lost his parents when he was still an infant.

Grandparents brought him up. Unfortunately he had a protein deficiency syndrome so his grandfather had to take him to the Civil Hospital every month.

Grandfather says that because of Shambhu's illness he could not construct a proper house. Shambhu studies in Gutal High School.  His absenteeism in the school being quite high, it came to the notice of teacher Shri Parasbhai Dave. Shambhu soon became one of the favourite students of Parasbhai. Through Parasbhai we came to know about Shambhu. In order to support the family, we decided to give a ration kit to them. On seeing the condition of the house , we thought of getting his house done and we got the help from Nilimaben Odedara, Viralbhai Shah, Vikrambhai Shah & others.

After getting his house done we went to Shabhu's house. Grandpa said " we had never dreamt that we would have a proper house of our own. We had snakes  in the house. But because now that we have a concrete home, the snakes have also gone away"

When we asked him are you not afraid to stay with snakes in the house, the grandpa said that " we both stay within our limits. We do our work and the snake does his. Now that there are not many shrubs left in the farm, where will the poor thing go?". What emotions. Perfect ambassadors of Indian culture. He further said that " they will not come in such a concrete house. We have therefore put a tap. Snakes would slowly come "

We drank tea that he made on his stove. His financial condition was poor. Yet he performed betelnut puja in the house and provided lunch to several students before entering the house. He wanted a big foyer in the house which we constructed. The level of water underneath the house is quite high so the construction of the house was delayed. Yet because of dampness the color on the walls did not come out properly. Grandpa said that if the house is coloured in April, the colour would last longer. So will get the colour done later.

We give ration to this family every month. Since grandpa is not able to work much he wanted to start a cycle repair shop in which also VSSM helped. The family now is contented. 

Shambhu does not like to study much. When he grows older he also wants to work in the garage. VSSM will also help him in future.

VSSM family is heartily thankful to all who helped in this cause and special thanks to Parasbhai for being instrumental in identifying Shambhu.

શંભુ યાદ છે તમને?

ખેડાના ગુતાલમાં એ રહે. બે મહિનાનો હતો ને પિતા આ દુનિયા છોડી ગયા ને થોડા મહિનામાં મા ગઈ.

દાદા દાદી એને ઉછેરે. પણ નાનપણથી એના શરીરમાં પ્રોટીન ઘટે એટલે દાદા દર મહિને એને સિવીલમાં લઈને દોડે. 

શંભુની બિમારીને લીધે હું પાક્કુ ઘર ન કરી શક્યો. એવું દાદા કહે. ગુતાલની હાઈસ્કૂલમાં શંભુ ભણે. નિશાળમાં સતત ગેરહાજર શંભુ પર શિક્ષક પારસભાઈ દવેનું ધ્યાન પડે ને એ પછી તો શંભુ એમનો ગમતીલો બની ગયો. એમના થકી  અમે શંભુના પરિચયમાં આવ્યા. પરિવારને ટેકો રહે માટે રાશન આપવાનું વિચાર્યું પણ ઘરની સ્થિતિ જોઈને થયું ઘર પણ કરીએ અને મદદમાં આવ્યા. નિલીમબેન ઓડેદરા, વિરલભાઈ શાહ, વિક્રમભાઈ શાહ વગેરે સ્વજનો અને ઘર થઈ ગયું.

ઘર થયા પછી શંભુના ઘરે ગઈ ત્યારે દાદાએ કહ્યું, 'જિંદગીમાં વિચાર્યું નહોતું કે ઘર થાય. અમારા ઘરમાં નાગ- નાગણ પર રહે. એ બિચારાનું ઘર આ પાક્કુ ઘર થવાથી જતું રહ્યું..'

આ સાંભળીને સાપ સાથે રહો તો બીક ન લાગે એવું પુછાઈ ગયું ને દાદાએ કહ્યું, 'એ એનું કરે અમે અમારુ. અમે બેઉ એકબીજાની મર્યાદા જાળવીએ.. હવે ખેતરોમાં ઝાડીઓ નથી રહી એ બિચારુ જાનવર ક્યાં જાય..'

કેવો ભાવ... આપણી ભારતીય સંસકૃતિના આ ખરા વાહકો..

એમણે કહ્યું, 'આ પાક્કા ઘરમાં તો એ રહેવા આવે નહીં તે આ નળ લાવીને નાખ્યા છે એમાં એ ધીમે ધીમે આવી જશે.. 

એમના ચૂલે ચા બનાવીને પીવડાવી.. આર્થિક સ્થિતિ એકદમ ખરાબ છતાં એક સોપારીનો હવન કરીને નિશાળના કેટલાક છોકરાંઓને જમાડીને એમણે ગૃહપ્રવેશ કર્યો. એમની ઈચ્છા મોટા ઓટલાની હતી તે એ અમે બાંધ્યો.. એમની જમીનમાં પાણીનું લેવલ બહુ ઉપર છે. એટલે ઘર બાંધવાનું પણ અમે છેક હમણાં કર્યું. છતાં ભેજના કારણે ઘરને રંગ બરાબર ન થયો. દાદા કહે, તમે એપ્રિલ કે મે મહિનામાં રંગ કરશો  તો રંગ ટકી જશે પછી વાંધો નહીં... તે એ વખતે ફેર રંગ કરીશું.

આ પરિવારને દર મહિને રાશન આપીયે. દાદાથી કામ થતું નથી એમણે સાયકલ રીપેરનું ગેરેજ શરૃ કરવાની ઈચ્છા રાખી તે એમાં VSSM એ મદદ કરી.. આ પરિવારના જીવને હવે હખ છે.

શંભુને ભણવું બહુ ગમતું નથી એ મોટો થઈને ગેરેજ ચલાવવા ઈચ્છે છે.. ભવિષ્યમાં એમાં પણ મદદ કરીશું...

શંભુને રાશન આપવામાં ને એનું ઘર થાય તે માટે મદદ કરનાર આપ સૌ સ્વજનો પ્રત્યે VSSM પરિવાર કૃતજ્ઞતા ભાવવ્યક્ત કરે છે ને પારસભાઈ પ્રત્યે નિમિત્ત બનાવવા માટે રાજીપો...

#MittalPatel #vssm #shambhu #kheda #schoolboy #mavjat

The living condition of Shambhu and his 
grandparents before her new home

Mittal Patel with Shambhu , his grandparents, his school
teacher Parasbhai and VSSM coordinator at Shambhu's
new home

VSSM's well wisher helped to built Shambhu's new home

Mittal Patel visits Shambhu and his grandparents during
her field trip

VSSM helped Teji Ba to build her own house...

Mittal Patel meets Tejima in her shanty

 "Ever since we got this rice, I haven't had a peaceful sleep. The rats keep on running around and make cluttering noise with their teeth. The rice bag had to be kept moving and in doing that I couldn't sleep".

Tejima from Lotiya Village from Radhanpur in Patan District had told me this about 3 years ago. We had given her all the rice at one stroke and she had no containers to store the rice. She had suffered a lot of inconvenience because of that. After that  Aslambhai, our very dear friend through FaceBook, had helped by gifting the containers. Tejiba got happy seeing the containers and felt as if she had got a dowry in her marriage. 

After a long time I got a chance to meet Tejiba. From a temporary shed she now had a permanent home with a toilet built with the help of our dear Priyankaben Saha.

Tejiba must now be around 76 years old. She has not seen her mother. Her siblings took care of her. She got married and went to her husband's home. She had to do a lot of hard work there too. Her husband died about 20 years ago. She had to come back to her parent's home. She has a daughter who got married. Daughter also got widowed & has young kids. 

Tejima said " I have never seen happiness in my life. You gave me ration and because of that I was saved from undue labour" Tejima's home had got destroyed in this monsoon. With Priyankaben's financial help  & the concern of our associates,Mohanbhai & Shankarbhai., we could  provide a home for Tejiba. 

Priyankaben has been generous with her help. Not only this home for Tejiba, she also helped in providing food kits for 15 elderly couples and  in planting 2000 tree saplings. 

Tejima was insisting that I come & see her home. When I visited her home, she was overwhelmed to see me and said she felt  as if her parents had come to her home.  She said that in her old age now she could feel happy. When she didn't have a home, she wanted to die but now with her having a home she wanted to live for a few more years & enjoy life. The ladies from the neighbourhood joked that Tejima now has everything , rice & dal everyday to eat and a nice home to stay in. Tejima was thankful to us for these changes in her life. Priyankaben, Aslambhai & our VSSM associates have no relations with Tejiba, yet all were worried about her. 

This is humanity. If every person can take care of the person in their neighbourhood who is in difficulty lot of miseries in this world can be eradicated 

We at VSSM give ration (food kits) to such 600 old people and also help in other ways that we can.

You can even become guardians to such needy old people by contributing Rs 1,500 per month. Please get in touch with us on 9099936013 between 10AM to 6PM. 

Thank you, Priyankaben... it's time you visit Tejima & see her happiness.

'આ ચોખા આલ્યા તાણથી હખેથી ઊંઘી નઈ હકી. ઉંદેડા આખી રાત કટકટ કરીન્ હેરોન કર. તે ચોખાની કોથળી ઘડીયે ઘડીયે ફેરબ્બી પડ અન્ ઈમન ઈમ ઊંઘી ના હકુ.'

પાટણના રાધનપુરના લોટિયાગામના તેજીમાએ આ વાક્ય ત્રણ વર્ષ પહેલાં કહેલું. અમે એક સામટા ચોખા આપી દીધેલા તે ભરવા ડબ્બા નહોતા ને એના લીધે એમને હેરાનગતિ થયેલી.

એ પછી ફેસબુક પર જેમની સાથે મેળાપ થયેલો એવા અમારા પ્રિયજન અસ્લમભાઈ પટેલે ડબ્બા ભેટરૃપે મોકલી આપ્યા.

ડબ્બા જોઈને તેજીમા હરખાઈ ગયેલા એમણે એ વેળા કહેલું, 'મારુ જાણે આજે આણુ કર્યું હોય એવુ લાગ્યું.'

આજે ઘણા વખતે પાછુ તેજીમાના ત્યાં જવાનું થયું. એ છાપરાંમાં રહેતા એમાંથી એમનું પાક્કુ એક રૂમ, ટોયલેટ સાથેનું ઘર અમે અમારા પ્રિય પ્રિયંકાબેન સહાની મદદથી બાંધ્યું. 

તેજીમાની હાલની ઉંમર 76 આસપાસ હશે. પોતાની માનું મોંઢુ એમણે જોયું નથી. એમના ભાઈ બહેનોએ એમને મોટા કર્યા. પરણીને સાસરે ગયા. કાળી મજૂરી ત્યાં પણ કરી. 20 વર્ષ પહેલાં પતિ ગુજરી ગયા એટલે પિયરીયા એમને તેડી લાવ્યા. એક દિકરી છે. જેને એમણે પરણાવી. એ દીકરી પણ હમણાં વિધવા થઈ એને નાના બાળકો છે. 

તેજીમા કહે, 'સુખ કોઈ દિવસ જોયું જ નહી. તમે રાશન આપવાનું શરૃ કર્યું તે એનાથી મને શાંતિ થઈ ગઈ. કોઈની ઓશિયાળી વેઠવાની મટી.'

આવા તેજીમાનું છાપરુ આ ચોમાસે પડી ગયું. અમારા કાર્યકર મોહનભાઈ અને શંકરભાઈને એમની ચિંતા તે એમણે આપણે એક રૃમ, ટોયલેટ સાથેનું ઘર બનાવી દઈએ તો તેજીમાને શાંતિ થઈ જશેનું કહ્યું ને પ્રિયંકાબેનની મદદથી અમે એ બાંધ્યું.

પ્રિયંકાબેન અમારા 15 માવતરોને રાશનકીટ આપે. એ સિવાય 2000 વૃક્ષોનું જંગલ કર્યું ને આ ઘર પણ.. 

તેજીમાનો આગ્રહ હતો ઘર જોવા આવવાનો તે ખાસ જવાનું થયું. એમણે માટલી પણ મુકવડાવી. એમણે કહ્યું, 'જોણ આજે મારુ મામેરુ થ્યું. મારા મા-બાપ મારા ઘરે આયા હોય ઈમ લાગ્યું. તમે ઘરડે ઘડપણ મન સુખ આલ્યું, પેલા થતું ભગવોન લઈ લે તો હારુ પણ હવ ઘર થ્યું. હવ થોડા વરહ કાઢવાનું મન હ્. મેલ્લાની વહુઓ હસીન્ કે ક, તેજીમા તમાર તો ચેવું હારુ દાળ, ભાત રોધીન રોજ ખાવાના, હવ તો ઘરેય થઈ જ્યું. આ બધા માટે તમારા બધાનો ઓભાર માનુ એટલો ઓસો.'

તેજીમાની આંખોમાં ચમક હતી. એમણે પંખો અને એક ખાટલો અમે જઈ રહ્યા ત્યારે માંગ્યો. એ કહે, 'કોઈ પાહેણ માંગવાનું ગમે નહીં પણ તમે મા ક્યો એટલે કહ્યું... '

કેવી લાગણી..

પ્રિયંકાબેન, અસ્મલભાઈ અમારી ટીમ આ બધાની શું સગાઈ તેજીમા સાથે છતાં બધા એકબીજાની ચિંતા કરે..

આમ તો આજ માનવતા.. દરેક વ્યક્તિ પોતાની આસપાસમાં રહેતા તકલીફમાં હોય તેવા વ્યક્તિઓની ચિંતા કરતો થઈ જાય તો પણ આ દુનિયામાંથી ઘણા દુઃખ દુર થઈ જાય.

અમે તેજીમા જેવા 600 નિરાધાર માવતરોને દર મહિને રાશન આપીયે અને અન્ય જરૃરી શક્ય મદદ પણ કરીએ.

તમે પણ આવા માવતરના પાલક બની શકો. માસીક 1500 રૃપિયા રાશનકીટ માટે આપી આવા માવતરોના પાલક બની શકો. આ માટે 90999-36013 પર 10 થી 6માં સંપર્ક પણ કરી શકાય.

આભાર પ્રિયંકાબેન.. તેજીમાનો રાજીપો જોવા જવાનું તમારે બાકી... 

#MittalPatel #vssm #mavjat #elderlycare #shelter #HomeForAll

Tejima insisted Mittal Patel to come and see her home

Mittal Patel visits Teja Ma's permanent home which was 
built with the help from VSSM's well wisher
Smt. Priyankaben Saha

Teji Ma was overwhelmed to see Mittal Patel at her home

The living condition of Teji Ma before she moved to her
permanent home

The Ramparabeti settlement and many others that we have built are an outcome of generosity and good-will of our will-wishing friends and supporters...

Devi Ma along with her mentally challenged grandson

 Devi Ma resides in Rajkot’s Ramparabeti along with her mentally challenged grandson. The parents (Devi Ma’s son and daughter-in-law) have almost abandoned him. Devi Ma works menial jobs to earn to feed the son under her care, for days when she has no strength to work,  she begs for money and food.

Devi Ma’s nephew stays in the vicinity;  although he is quite old to work and support Devi Ma, he tries his best to be of maximum support.

VSSM helped Devi Ma acquire a residential plot at Ramparabeti, it also did the paperwork to ensure she receives Rs. 1.20 lacs in government assistance to build a house over it. The cost to build the house is Rs. 2.25 lacs meaning there is a deficit of more than a lakh rupees. In the first phase of building houses at Ramparabeti,

VSSM initiated the construction of 68 houses. Today the number of houses under construction has grown to 71. Usually, VSSM provides Rs. 50,000 to families who need support to build houses but for this particular settlement we had to raise the amount to Rs. 55,000 because the condition of these families is poor. And four families amongst these are so poor that they need further assistance for us. Devi Ma is one of them, she will need Rs. 1,05,000 and not Rs. 55, 000. We are hopeful that the request we have made to our well-wishing donors will be heard.

The significant support for construction on homes at Ramparabeti comes from our dear and respected Krishnakant Uncle and Indira Auntie. Respected Rashmikantbhai, Kumudbahen and many of our well-wishing have supported us generously to help us build the Ramparabeti settlement.

The Social Welfare Officers have also expedited the release of funds to these families, the visible outcome is shared in the images herewith.

Respected Ujamshibhai relieved us from major worry by taking the onus of construction. The construction will come to an end by March or April end when these families will be able to move in as homeowners.

WASMO will enable us to bring water to this settlement, the community contribution to be paid to WASMO for this facility will be supported by respected Shri Piyushbhai Kothari.

As evident, the Ramparabeti settlement and many others that we have built are an outcome of generosity and good-will of our will-wishing friends and supporters. It is this compassion that leads to such communes of love and hope.

Gratitude to all who have helped.  The hard-hard work and efforts of our team members Kanubhai, Chayaben and community leaders Dungarbhai, Jivabhai has made all of these possible.

દેવી મા.. #રાજકોટના #રામપરાબેટી માં રહે.. તેમના દીકરાનો દીકરો માનસીક રીતે વિકલાંગ જે એમની સાથે રહે..દીકરાના મા -બાપ વર્ષો પહેલાં તેને દાદી પાસે મૂકીને જતા રહ્યા, આમ તો ભાગી ગયા એમ કહેવું વધારે ઉચીત.. દેવી માએ મજૂરી કરીને ને મજૂરી કરવાની શારિરીક ક્ષમતા ન રહી પછી ભીખ માંગીને પોતાનું ને આ દીકરાનું પુરુ કરે. 

દેવી માના ભત્રીજા એય ઉંમરમાં ઘણા મોટા. એમનાથીયે મહેનત ન થાય છતાં એ પણ શક્ય મદદ કરે. આવા દેવી માને રામપરા બેટીમાં VSSMની મદદથી રહેણાંક અર્થે પ્લોટ મળ્યો. 

ઘર બાંધવાનો અંદાજ અમે કઢાવ્યો ને એક ઘરનો ખર્ચ 2.25 લાખનો અંદાજ આવ્યો. સરકાર 1.20 લાખ આપે બાકીના પૈસા ક્યાંથી કાઢવા?

સંસ્થાગત રીતે અમે 68 પરિવારના ઘર બાંધવાનું પ્રથમ ફેઝમાં શરૃ કર્યું ને 68માંથી વધીને આજે 71 ઘર બંધાઈ રહ્યા છે. સંસ્થાએ પ્રત્યે પરિવારને પહેલાં 50,000ની મદદ કરવાનું નક્કી કર્યું પણ સ્થિતિ જોઈને 55,000ની મદદ કરવાનું જરૃરી લાગ્યું. 

પણ રામપરામાં રહેતા ચાર પરિવારોની હાલત ખૂબ ખરાબ. દેવી મા પણ એમાંના એક. તેમને  55,000 નહીં પણ 1,05,000 ની મદદ કરવી પડે..પ્રિયજનો સામે ટેલ નાખી છે. આશા છે એ થઈ જશે...

આ પરિવારોના ઘર બાંધકામમાં સૌથી મોટી મદદ આદરણીય ક્રિષ્ણકાંત અંકલ ને ઈન્દિરા આંટીએ કરી.. એ સિવાય આદરણીય રશ્મીકાંતભાઈ, કુમુદબેન વગેરે ઘણા સ્વજનોની મદદ  મળી રહી છે ને ઘરો બંધાઈ રહ્યા છે. 

સમાજ કલ્યાણ અધિકારીએ પણ સહાયની રકમ આ પરિવારોને ઝડપથી આપી દેવાનું કર્યું. જેના લીધે ફોટોમાં દેખાય એ સ્થિતિમાં ઘરો બાંધી શકવાનું થઈ શક્યું. 

આદરણીય ઊજમશીભાઈએ આ બાંધકામનું કામ કરી આપી અમારા માથેથી બાંધકામનો ભાર હળવો કરી આપ્યો. મોટાભાગે માર્ચ અંત સુધીમાં અથવા એપ્રિલ સુધીમાં આ કાર્ય પૂર્ણ થશે ને આ પરિવારો ઘરવાળા થશે.

આ વસાહતમાં પીવાના પાણીની વ્યવસ્થા વાસ્મો કરશે. ને એ માટે ભરવો પડતો લોક ફાળો ભરવા આદરણીય પિયુષભાઈ કોઠારીએ મદદ કરી.. 

ટૂંકમાં કાંઈ કેટલાય સ્વજનોની મદદથી વગડાંમાંથી વહાલપની આ વસાહત નિર્માણ થઈ રહી છે..

મદદ કરનાર સૌનો આભાર ને કનુભાઈ, છાયાબહેન અમારા કાર્યકર સાથે વસાહતના આગેવાન ડુંગરભાઈ, જીવાભાઈની સક્રિયતાને લીધે આ બધુ શક્ય બન્યું આપ સૌને પ્રણામ...

#MittalPatel #vssm #housing

#humanrights #humanity

#nomadsofindia #denotified

#mavjat #elderlycare

#rajkot #Gujarat #રામપરાબેટી

VSSM initiated construction of 68 houses

The current living condition of nomadic families

Ongoing housing construction of Ramparabeti 
settlement

Rampara beti housing settlement

The ongoing construction of nomadic families's dreamhouse

The current living condition of nomadic families